Dla właścicieli małych sklepów zbliża się jeden z najtrudniejszych okresów w roku. Wakacje to czas, kiedy wszyscy pracownicy chcą wyjechać na urlop. Jak wybrnąć z chwilowych braków kadrowych?

 Polski Kodeks Pracy uwzględnia kilka form nawiązania stosunku pracy z pracownikiem. Podstawowe formy zatrudniania to: umowa na okres próbny, umowa na czas określony, umowa na czas nieokreślony, umowa na zastępstwo, umowa zlecenie i umowa o dzieło. Dziś skupimy się wyłącznie na tych, które pozwalają na zatrudnienie pracownika na kilka tygodni.

Umowa na zastępstwo

Jedna z najkorzystniejszych dla obu stron jest umowa na zastępstwo. Osoba zatrudniona zastępuje pracownika w przypadku jego usprawiedliwionej nieobecności np. urlopu. Może być w niej określony czas po upływie, którego stary pracownik wraca do zakładu pracy i wtedy taka umowa automatycznie ulega rozwiązaniu lub tylko informacja, że z chwilą jego powrotu następuje rozwiązanie stosunku pracy. Umowa pracownika – zastępcy może określać inne warunki zatrudnienia od umowy pracownika zastępowanego (np. co do wysokości wynagrodzenia). Pracownik zastępca może mieć niższe wynagrodzenie od osoby, którą zastępuje. Z punktu widzenia pracodawcy istotne jest to, że okres wypowiedzenia takiej umowy wynosi 3 dni i to niezależnie od długości umowy na zastępstwo, a strona wypowiadająca umowę nie musi wskazywać przyczyn wypowiedzenia umowy. Co więcej, umowa na zastępstwo nie zapewnia ochrony pracownicy w ciąży przed rozwiązaniem stosunku pracy.

Umowa zlecenie

Przy tego rodzaju umowie zleceniobiorca zobowiązuje się do wykonania określonego zakresu czynności na rzecz zleceniodawcy. Liczy się działanie, które nie musi prowadzić do osiągnięcia określonego rezultatu. W tej umowie nie przysługują przywileje wynikające z umowy o pracę, czyli urlopy, zasiłki, odprawy, okresy wypowiedzeń. Jej postanowienia regulują art. 734 – 751 Kodeksu Cywilnego. W przypadku tej umowy obowiązuje odprowadzenie podatku dochodowego i składek ubezpieczenia do ZUS. Niekiedy jednak składki te nie są obowiązkowe np. w przypadku zatrudnienia osoby uczącej się (uczniów, studentów), do 26 roku życia.

Zatrudnienie młodzieży
Niezłym pomysłem na znalezienie pracownika na zastępstwo jest zatrudnienie młodzieży. Chętnych na pewno nie zabraknie, bo wielu młodych ludzi poświęca miesiąc wakacji, by zarobić na samodzielne wyjazdy. Bez uzyskiwania zezwolenia z Państwowej Inspekcji Pracy istnieje możliwość zatrudniania młodocianych, którzy ukończyli 16 rok życia. Mogą być oni zatrudniani na podstawie umowy o pracę nie tylko w ramach nauki i przygotowania do wykonywania zawodu, ale także przy wykonywaniu lekkich prac. Młodzi pracownicy w czasie wakacji mogą wykonywać prace niepowodujące zagrożenia dla zdrowia, życia i rozwoju psychofizycznego. Czas pracy młodocianego w wieku do 16 lat nie może przekraczać 6 godzin na dobę, a czas pracy młodocianego w wieku powyżej 16 lat nie może przekraczać 8 godzin na dobę. Jeżeli dobowy wymiar czasu pracy młodocianego jest dłuższy niż 4,5 godziny, pracodawca jest obowiązany wprowadzić przerwę w pracy trwającą nieprzerwanie 30 minut, wliczaną do czasu pracy. Młodociani pracownicy mają także zagwarantowany 48-godzinny wypoczynek weekendowy obejmujący niedzielę. Wszystkie powyższe umowy zawarte powinny być w formie pisemnej. Taka sama forma wymagana jest również w przypadku zmiany warunków w nich określonych, jak i rozwiązaniu. Rozwiązanie umowy, oprócz wypowiedzenia może nastąpić również za porozumieniem stron.